Pokazywanie postów oznaczonych etykietą radzenie sobie ze stresem. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą radzenie sobie ze stresem. Pokaż wszystkie posty

Temperament a stres


Jednym z podstawowych postulatów kilku teorii temperamentu jest założenie, że temperament odgrywa ważną rolę w regulacji stresu. Np. Kagan (1983) uważał, że dwa wyróżnione przez niego typy temperamentu, zahamowany i niezahamowany, różnią się podatnością na stres spowodowany pojawieniem się zdarzenia nieoczekiwanego lub nieprzewidywalnego. W początkowym okresie badań nad poszukiwaniem doznań Zuckerman (1964) doszedł do wniosku, że niektóre osoby są odporne na deprywację sensoryczną, inne natomiast reagują na warunki deprywacji w sposób nazywający przypuszczenie, że izolacja percepcyjna jest dla nich stresorem. W swojej definicji wymiaru poszukiwania doznań zwraca szczególną uwagę na gotowość podejmowania ryzyka fizycznego i społecznego, będącą wyróżnikiem poszukiwacza doznań (Zuckerman, 1979, 1994). Zdaniem Niebylicyna (1972) i Strelaua (1985) funkcjonalne znaczenie temperamentu ujawnia się najsilniej w sytuacjach skrajnych lub szczególnie wymagających.
W teoriach temperamentu odwołujących się do poziomu aktywacji, w których ważną rolę odgrywa pojęcie optymalnego poziomu aktywacji lub stymulacji, cechy temperamentalne traktowane są jako czynnik modyfikujący stan stresu doświadczanego w warunkach skrajnie wysokiej lub skrajnie niskiej stymulacji. Przykładem takich cech są ekstrawersja, filtrowanie bodźców, reaktywność i poszukiwanie doznań.
 Pojawia się zatem pytanie, dlaczego cechy temperamentalne odgrywają tak ważną rolę w modyfikowaniu zjawisk stresu. Cechy temperamentu posiadają status moderatora, tj. stanowią warunek poprzedzający występowanie innych zjawisk, na które wpływają. Temperament, z którym człowiek przychodzi na świat, jest obecny, zanim pojawia się stresor czy stan stresu, toteż wpływa on modyfikująco na wszelkie zjawiska związane ze stresem. Cechy temperamentu, jako cechy mniej lub bardziej niespecyficzne, raczej formalne niż treściowe, przenikają wszelkie zachowania, bez względu na treść czy kierunek, wpływając tym samym na wiele zjawisk związanych ze stresem, mające charakter energetyczny lub czasowy.